تو خاموشـي خـــونه خاموشـــــه، شـــب اشــــفته گل فراموشــــه
بخواب امشـــــب پشت اين روزن ، شــب کميـــــن کرده روبروي من
توان و دل تلخ و بي کوکب، شــــب شـبِ غربــت شب همين امشب
لايي لايي من به جاي تو شکستم، تو نبودي من به سوگ تو نشستم
از ستاره تا ســــتاره گـــريه کردم ، از هميشــــه تا دوباره گريه کــــردم
لا لا لا لا لا اخـــــريــــن کوکـــب، لبـــاس رويــــا بپـــوش امشـــــب
لا لا لا لا لا اي تن تـــــبِ دار، اشــــکامــــو از رو گــــونه هـــام بردار
لا لا لا لا لا ســـــايه بيدار نبض مهـــــتابو دســـــت من بســــپار
لايي لايي من به جاي تو شکستم ،تو نبودي من به سوگ تو نشستم
از ستاره تا ستـــــاره گريــــه کردم، از هميشـــه تا دوباره گريه کردم
تو خاموشـــي خونــــه خاموشه شــــب اشــــفته گـــل فراموشـــه
جانفــــــــــــــــــــزا
چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست سخن شناس نهای جان من خطا این جاست
ســـرم به دنیـــی و عقبـــی فـــــــرو نمیآید تبــــــارک الله از ایــن فتنهها که در سر ماست
در انـدرون مــن خستــــه دل نــــدانم کیست که مــن خموشــم و او در فغان و در غوغاست
دلـــم ز پـــرده بـــرون شد کجایــی ای مطرب بنال هان که از ایــــن پـــرده کــار ما به نواست
مــــرا به کـــار جهــــان هرگـــــز التفـــات نبود رخ تـــو در نظـــر مــن چنیـــن خوشش آراست
نخفتـــهام ز خیالـــــی کــه میپـــــزد دل من خمـــــــار صدشبـــه دارم شرابخــــانه کجاست
چنین که صومعـــــه آلوده شــــــد ز خون دلم گرم به باده بشوییـــد حق به دست شماست
از آن به دیـــــر مغانــــــم عزیــــــز مـــــیدارند که آتشــی که نمیــــرد همیشه در دل ماست
چه ساز بــــــــود که در پـرده میزد آن مطرب که رفت عمــــر و هنـــوزم دمـــاغ پر ز هواست
ندای عشــــق تو دیشب در انــــــــدرون دادند فضـــــای سینه حافـــظ هنــــــوز پر ز صداست
جانفــــــــــــــــــــزا
عیدتون مبارک...بالاخره عید قربون هم اومد
یه کم کار ما را خراب کرد ولی خوب طوری نیس قدمش به چشم.مواظب خودتون باشید چرا فکر بد میکنید؟ منظورم این بود مواظب باشید یهو قربون یه نفر نرید یا یه نفر یهو قربون شما نره
جدای از شوخی ، این شعره خیلی حرف داره ها!
جانفــــــــــــــــــــزا
بنـــــــــمای رخ که باغ و گلستانـم آرزوست بگشــــــای لب که قنـــــــد فراوانـم آرزوست
ای آفتــــــاب حســــــــن برون آ دمـــی ز ابر کــــــــان چهـــــره مشعشع تابانـم آرزوست
بشنیــــدم از هـــــــــــوای تو آواز طبــــل باز باز آمــــــدم که ساعد سلطانــــــم آرزوست
گفتـــــی ز نـــاز بیش مرنجـــــان مــــــرا برو آن گفتنت که بیش مرنجــــــــــانـم آرزوست
وان دفع گفتنت که برو شــه به خانه نیست وان نــــــاز و بـــــــاز و تندی دربانـم آرزوست
یعقــــــــــــوب وار وااسفــــاهــــا همــــیزنم دیـدار خـــــوب یوســــف کنعـــــانم آرزوست
والله که شــــــــهر بیتو مرا حبس میشود آوارگـــــــــی و کـــــــــوه و بیابانــــم آرزوست
زین همرهــــان سست عناصــــر دلم گرفت شیر خدا و رستـــم دستانـــــــــــم آرزوست
جانم ملــــــول گشت ز فرعــــــون و ظلم او آن نور روی موســـــی عمرانـــــــــم آرزوست
زین خلــــــق پرشکایت گریان شــــدم ملول آنهای هــــــوی و نعــــره مستانـم آرزوست
گویـــاترم ز بــلبــــل امــــــا ز رشـــــــک عام مهــــــــرست بر دهانــــــم و افغانـم آرزوست
دی شیخ با چراغ همـــــــیگشت گرد شهر کز دیـــــو و دد ملـــــولــم و انسانـم آرزوست
گفتنــــد یافت مینشـــــــود جستهایــم ما گفت آنــــــک یافت مـــــینشود آنم آرزوست
هر چند مفلســـــــم نپذیـــــــرم عقیق خرد کـــــــــان عقیــــق نـــــــــــادر ارزانـم آرزوست
پنهان ز دیـــــدهها و همه دیــدهها از اوست آن آشکــــــار صنعــــــت پنهانـــــــــم آرزوست
خود کار مــــــــن گذشت ز هـــــــــر آرزو و آز از کــــــان و از مکـــــــــان پی ارکانـم آرزوست
گوشـــــم شنیـــــد قصه ایمان و مست شد کو قسم چشم صـــــورت ایمــــــانم آرزوست
یک دست جـــــام بـاده و یک دست جعد یار رقصی چنیـــن میانـــــه میــــــــدانم آرزوست
میگویـــــــد آن رباب که مــــــــــردم ز انتظار دست و کنــــار و زخمــــــــه عثمانم آرزوست
من هم رباب عشقـــم و عشقم ربابیست وان لطــــفهای زخمـــــه رحمانــــم آرزوست
باقی این غــــــــــــزل را ای مطــــــرب ظریف زین سان همیشمار که زین سانم آرزوست
بنمای شمـــــس مفخــــــــر تبریز رو ز شرق من هـــــــدهـــدم حضـــور سلیمانم آرزوست
جانفــــــــــــــــــــزا
سلام
امروز يه چيزي ديدم خجالت كشيدم
ياقوت خانوم!! لطف كن اون نيشتو ببند!! بله آبي حد هم بعضي وقتا خجالت ميكشه
خوب ميدونيد اين پريـــــا خانوم هستا يه كليپي فرستاده بود به ميلم ديدم..اونو كه ديدم اول شوكه شدم. اعصاب ديدنش را نداشتم ولي كم كم نتونستم ازش دل بكنم.بارها ديدم و بارها خجالت كشيدم.
ميدونيد،بعضي وقتها بيخودي از زندگي ميناليم. در حاليكه خبر از زندگي مردم ندارم.قدر چيزهايي كه داريم را نميدونيم
زین خلــــــق پرشکایت گریان شــــدم ملول آنهای هــــــوی و نعــــره مستانـم آرزوست
اين شعره را با خودم بودما ..منظورم هيچ كس ديگه اي نيست..از دست خودم ملول شدم
.اين كليپ را كه ديديد ميفهميد چي ميگم .ببينيد حتي اگه تكراريه براتون...
آنگاه كه اراده حرف اول را ميزنه!
جانفــــــــــــــــــــزا
صنمـــا، سپــــــاه عشقـــــت به حصــــــــــار دل درآمد بگذر بدین حوالی که جهان به هم برآمد
به دو چشــــــم نرگسینت بــــه دو لعـــــــــل شکرینت به دو زلــــف عنبرینت که کساد عنبر آمد
به پلنــــگ عـــــزت تــو، به نهنـــــــــــگ غیـــــــــرت تو به خدنگ غمــــــزه تو که هزار لشکر آمد
به حـــــق دل لطیفــی خـــــــوش و مقبــــل و ظریفی که بر او وظیفـــــه تو ابــــــدا مقــــــرر آمد
که خلیل حق که دستش همه سـال بــــت شکستی به خیال خانــــه تو شب و روز بتگـــر آمد
تو مپرس حــــــال مجنـــــــــون که ز دست رفت لیلــی تو مپـرس حـــــال آزر که خلیــــل آزر آمد
به جهانیـــــان نمایــــــــــــد تــــن مـــــــرده زنــده کردن چو مسیـح خوبی تو سوی گور عازر آمد
چه خوش است داغ عشقت که ز داغ عشق هر جان ز خراج و عشـــر و سخره ابدا محـــرر آمد
به ســــــــــوار روح بنگــــر، منگـــــر به گـــــــــرد قالـــب که غبار از ســـــــواری حسن و منور آمد
ز حجــــــاب گـــــل دلا تــــــو به جهــــــــان نظارهای کن که پس گل مشبـــــک دو هزار منظر آمد
دو ســــــه بیت مانـــــد باقــــی تو بگو که از تو خوشتر که ز ابر منطــق تو دل و سینه اخضر آمد
جانفــــــــــــــــــــزا
سلام
اول تشکر میکنم از همه ی دوستان که این دوتا پست اخیر را گلسون کردن با نظراتشون و کلی با هم خندیدیم.کل کل خونم اومده بود پایین .امیدوارم کسی از چیزی نرنجیده باشه.
خوب همونطور که همگی تا حالا حتما متوجه شدید آبجی هلیا شاداب ودوست داشتی هم از این دنیای مجازی خداحافظی کرد و شاید برای همیشه به خاطرات پیوست.
برای اینکه آخرین خواستش جامه ی عمل بپوشونم در این لحظه که دارم این نوشته ها را به یادش مینویسم به خودم اجازه نمیدم غمگین باشم چراکه خودش اینطور خواسته . شما دوستان عزیز هم که این پستو میخونید شاد باشید تا خواسته ی خواهرمون عملی بشه.
حتی اگه خودش هم روزی فراموش بشه این کدو مطبخ همیشه خاطره ی شادیهاش و شیطنت هاشو تو قلبش نگه میداره.
از خدا میخوام هرجا که هست هواشو داشته باشه و همیشه سالم و سرحال و شاد باشه
الان میخوام براش یه تفال بزنم به دبوان حافظ هرچی اومد همین جا تقدیمش میکنم:(احسنت بر حضرت حافظ که چه فهمید حال دل ما را)
خیال روی تو در هر طریــق همـره ماست نسیـــــم مـــــوی تو پیونــــــد جـــــان آگه ماست
به رغــــم مدعیانی که منـــع عشق کنند جمـــــــال چهـــــــــره تـــو حجـت موجـــه ماست
ببین که سیب زنخــــدان تــو چه میگوید هزار یوسف مصــــــری فتــــــــــاده در چه ماست
اگر بــه زلــــــف دراز تـــــو دست ما نرسد گنــــــاه بخـت پریشـــــان و دست کوتــــه ماست
به حاجب در خلــــــوت ســرای خاص بگو فلان ز گوشـــــه نشینـــــان خـــــاک درگه ماست
به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است همیشـــــه در نظـــــــر خاطــــــــــر مرفـــه ماست
اگر به سالی حافــــظ دری زنـــــد بگشای که سالهاست که مشتاق روی چون مه ماست
جانفــــــــــــــــــــزا
گــــــر بـــــر در دیــــر مینشانی ما را گـــــر در ره کعبــــه میدوانـــی ما را
اینها همگی لازمهی هستی ماست خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را
جانفــــــــــــــــــــزا
سلام
یاد یه خاطره ای افتادم.روز دومی بود که عقد کرده بودیم .نهم شهریورماه هشتاد و دو. این خانوم ما یه عمه داره، نه از اين عمه معموليا ها! از اون عمه ها!!! از اونا كه يه فاميل ازش حساب ميبرن ! با اينكه تو شهر ما نيست و ساكن يه شهر ديگه هستند از همونجا همه ي امور را كنترل ميكنه! دو تا دختر داره و يه شوهر كه بي شباهت به كدو نيست از لحاظ خاصيت و اندازه
خلاصه..ما روز دوم دعوت بوديم خونه ي مادر بزرگ عيال..ما هم حالا شما كه نديديد كه قيافه ي غلط اندازي دارم.. هر كي ميبينه ميگه: چه مظــــــلوم و دوست داشتني!!! بوس...بوس
كل مهوني ، من مثه اين بچه مظوما نشسته بودم يه گوشه و زياد حرف نميزدم . آخر مهموني كه شد اين عمه خانوم اينا ميخواستند برگردند شهرشون(اهواز) بلند شدن خدا حافظي و اينا عمه خانوم رو كرد به من با يه لحن عامرانه اي گفت: آقا.....!!!!
من هم: 
بله 
-اين آ..خانوم را ما به هيچ كس نميداديمش.همه اش نشونش ميداديم و بقيه دختراي فاميلو قالب ملت ميكرديم. خيلي اقبالت بلند بوده كه آ. را دادن به تو .اول برو كلي خدا را شكر كن.
-چشم
-بعدش هم بايد روي تخم چشمت نگهش داري ..بايد همه جا ببريش بالا .بايد هميشه بالا نگهش داري. فهميدي!!!
- بله ... فهميدم...ميذارمش بالاي پشت بووم..پيش گربه ها...بالاي بالا
عمه خانوم: و يه كم هم 
دختر بزرگه ي عمه خانوم:ايـــــــــــــــــــــــــــش!!!!
دختر كوچيكه ي عمه خانوم:اووششششششش!!!!
شوهر عمه خانوم:
اصولا هميشه همين شكليه!
مادر عمه خانوم(مادربزرگ عيال ما):واه!! خدا به دور ننه
باجناق بي وجدان:
خوب البته قابل دركه . بيچاره يه عمر چوب اين اخلاق عمه خانومو خورده بود.
مادرزن عزيز بنده كه عمه خانوم ميشه خواهر شوهرش:
الف)وقتي عمه خانوم نگاهش ميكرد:
نوچ نوچ نوچ واي ....
ب)وقتي عمه خانوم حواسش نبود:
برادر عمه خانوم كه پدر زن من ميشه: البته ايشون تقريبا هميشه همين شكل تشريف دارن
خواهر زنهاي من:
و من:
و البته توي دلم: 
نوش جونت عمه خانوم فوضول!!
پينوشت:همسري مهربان را يادم رفت بگويم كه اين شكلي بودند:
قربووونش برم آقامونو كه اينقده شيرن زبونه..الته تو دلشا!
جانفــــــــــــــــــــزا
باتشكر از شري خانوم بابت اين شعر زيبا
از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
در روی زمین بس است یک گوشــــه مرا
تا چنــــــد چــــــــو کاه گــرد خرمن گردیم
چون مرغ بـس است دانـهای تــوشه مرا
جانفــــــــــــــــــــزا
بعد از نزدیک یه ساعت گشتن بالاخره پیداش کردم. روی در زده بود
موسسه ی یوگای مهراب
دارای مجوز نمیدونم چی چی
صبحها خانوما شبها آقایان
به اداره ی تربیت بدنی هم که زنگ زده بودم گفته بود اینجا هیات یوگاست .( حالا جالبیش این بود که اداره ی تربیت بدنی نه شمارشونو داشت و نه آدرس دقیقشونو.) در هم که باز بود بنابراین من رفتم تو
یه تابلو زده بود :سیس!!! منم مثه گربه یا فرقی نمیکنه ، مثه شبح پاورچين پاورچين رفتم تو . از پشت پنجره ها يه نفر پيدا بود كه مثه آدامس كش اومه بود. يكي هم داشت مثه اي كيو سان فك ميكرد. منتها من كه چشم و چار درست و حسابي نداشتم كه نديدم كه كي هستن و چي پوشيدن و احيانا چي نپوشيدن
گوشه ي حيات يه در بود روش نوشته بود "مديريت" رفتم دم در. لاي در باز بود مثه گربه يا فرقي نميكنه ، مثه شبح از لاي در نگاه كردم. اشکال زیر چرخه ی زندگی منو در اون لحظه نشون میده :
-->
-->-->
-->
با خودم فک کردم که : مگه یوگا هم سونا و جکوزی داره؟چه خوب!!!
طبق اصول و قاعده من باید الان روم کم میشد و به سرعت برق و باد از موسسه میزدم بیرون و پشت سرم را هم نگاه نمیکردم. ولی من که این کارو نکردم که. با خودم گفتم حالا که تا اینجا اومدم یه باره ثبت نام هم بکنم(این بلاگفا آیکون کسی که تو ده راهش ندادن سراغ خونه ی کدخدا را میگیه نداره؟)
تق تق تق در زدم اومدم بگم یاالله...خودم خندم گرفته بود گفتم ببخشید....اجازه هست؟
یهو انگار که سنگ پا گم شد. ول وله ای به پا شد تو سونا..اِ ..نه ببخشید تو اتاق مدیریت. یه صدایی گفت : مگه پشت در رو نخوندین !؟ گفتم خوب چرا دیگه اومدم برای ثبت نام تو کلاسهای یوگا. اون صدا نبود یه صدای شیطون دیگه بود که پخی زد زیر خنده! اون خانوم اولیه گفت : جناب!! آقایون بعد از ظهرا !!!
گفتم : حالا نمیشه من تا انجا اومدم شما زحمت بکشین ثبت نام کنین؟ اون صدا دومیه این دفعه دیگه قاه قاه زد زیر خنده ..یهو هم گفت آخخخخخخ!! فک کنم یه چیزی خورد تو سرش یا یه نفر نشگونش گرفت. صدا اولیه که دیگه این مدلی شده بود: گفت: تشریف ببرید بیرون از پشت آیفون باهاتون صحبت میکنم.. اومدم بگم یعنی از پشت آیفون ثبت نام میکنین؟ دیدم بابا اینجا چسبیده به منکرات و امر به معروف و نهی از منکر! اگه یه سوت بزنه یه عالمه هاپو میریزن اینجا اونوقت چه گربه چه شبح کارم تمومه .
بیخیال شدم .. تا داشتم ميرفتم بيرون دلم ميخواست يه نگاهي بكنم ببينم اوني كه مثه آدامس كش اومده يا اون اي كيو سانه دارن چيكار ميكنن ولي خوب ناسلامتي چله نشين بوديم ديگه . البته چشم و چار درستي هم ندارم كه .
رفتم دم در.بازم گلی به گوشه ی جمال خانومه . از پشت آیفون همه ی اطلاعاتی که نیاز داشتم را با صبر و تحمل بهم داد.
۱-به من هیچ ربطی نداشت اداره تربیت بدنی گفته بود اونجا هیات یوگاست نه سالن مد
۲-میتونستن دم در یه دونه از این پارچه ها که روش نوشته "از ورود هرگونه آقا ممنونیم" بزنن تا من نرم تو
۳-لااقل درو ببندین!!!
۴-به قول شری خانوم تـــــــوف!!!تـــــــوف!!! نميگم چرا
جانفــــــــــــــــــــزا
حیلت رها کــــن عاشقا دیــــوانه شو دیــــوانه شـــو و انـــــدر دل آتــــــش درآ پــــروانه شـــــو پـروانـه شو
هم خــــویش را بیگانه کــــن هم خـــانه را ویرانه کن وآنگه بیا با عاشقـــان هــم خانه شو هم خانـه شو
رو سینـــه را چون سینـــهها هفت آب شو از کینهها وآنگه شـــراب عشــــق را پیمانـــــه شو پیمانـه شو
باید که جمله جــــان شــــوی تا لایق جــانان شوی گر سوی مستان میروی مستانه شو مستانه شو
آن گوشــــوار شاهــــدان هــــم صحبت عارض شده آن گوش و عـارض بایدت دردانـــه شـــو دردانـــه شو
چون جــــــان تو شد در هـــــوا ز افسانه شــیرین ما فانی شو و چـــون عاشقان افسانه شو افسانه شو
تو لیلـــــه القبــــــری برو تا لیلــــه القـــــــدری شوی چون قـــــدر مـــر ارواح را کاشــانه شــو کـاشانه شو
اندیشهات جـــایی رود وآنگــــه تــــو را آن جـــا کشد ز اندیشه بگــذر چـــون قضا پیشانه شو پیشانه شو
قفلـــی بــــود میـــل و هـــــوا بنهـــاده بر دلهای ما مفتــاح شو مفتـــــاح را دنـــــدانه شـــو دندانــــه شو
بنواخــت نــــــــور مصطفــــی آن استــن حنانـــــه را کمتر ز چوبــــی نیستــــی حنـــانه شـــو حنــانه شو
گوید سلیمــــان مر تــــو را بشنــــو لســان الطیر را دامـــــی و مـــــرغ از تو رمـــــد رو لانه شو رو لانه شو
گر چهره بنمــــاید صنـــــم پر شـــــو از او چـــون آینه ور زلف بگشایـــد صنــــم رو شانــه شو رو شانـه شو
تا کی دوشاخه چون رخی تا کی چو بیدق کم تکی تا کی چـــــو فــرزین کــژ روی فرزانــــه شـو فرزانه شو
شکــــرانه دادی عشـــق را از تحفـــهها و مـــــالها هـــل مـــال را خـــــود را بده شکـرانه شو شکرانه شو
یک مدتـــــــی ارکان بـــدی یک مدتی حیــوان بدی یک مدتــــی چـــون جان شدی جانانه شو جانانه شو
ای ناطقــه بر بـــام و در تا کـــــی روی در خـــانه پر نطـــق زبان را تـــرک کـــــن بیچانه شو بیچانه شو
جانفــــــــــــــــــــزا
سلام
امشب میخوام یه کم حرف بزنم.هرچند این شعرا خودشون حرف میزنن با آدم اگه خوب گوش کنین.
خیلی سخته!! خیلی سخته که آدم غل و غش را بذاره کنار! تو هر نوع ارتباطی سخته. از رابطه ی دوتا همکار گرفته تا رابطه ی زن و شوهر ، دو تا دوست و...
حیلت رها کــــن عاشقا دیــــوانه شو دیــــوانه شـــو و انـــــدر دل آتــــــش درآ پــــروانه شـــــو پـروانـه شو
...و رابطه ی عاشق و معشوق! این غل و غش ،این خودخواهی ها ، این به ئنبالی چیزی گشتن ها ، این توقع داشتن ها همشون بندند به پا که مانع پرواز میشند!
چون جــــــان تو شد در هـــــوا ز افسانه شــیرین ما فانی شو و چـــون عاشقان افسانه شو افسانه شو
یه پستی نوشته بودم راجع به خوشبختی در یکی از همین گذرها. نمیدونم یادتونه یا نه . خلاصه اش این بود که میگفت باید در دم خوشبخت بود و احساس رضایت کرد ولی این ناصافیها ،این ناقلا باریها همیشه مانع میشند تا آدم از اون دم بتونه احساس خوشبختی بکنه
قفلـــی بــــود میـــل و هـــــوا بنهـــاده بر دلهای ما مفتــاح شو مفتـــــاح را دنـــــدانه شـــو دندانــــه شو
میدونید،حتی یه پله هم که بریم بالاتر و به رابطه ی بنده با خدا نگاه بکنیم میبینیم که اونجا هم همینیم!!! پرتوقع!!! تا جایی که صدای خدا در اومده و جای جای قرآن میکه تا دارید غرق میشید خدا خدا میکنید و تا نجات پیدا کردین دیگه خدا کیلوی چند!!!!
هنوز یاد نگرقتیم که بهای عاشقی خودمون باشیم برای عشق که بسیار حداقل چیزیه که میتونیم بدیم برای عشق
شکــــرانه دادی عشـــق را از تحفـــهها و مـــــالها هـــل مـــال را خـــــود را بده شکـرانه شو شکرانه شو
دیگه هیچی نمیگم!!
ای ناطقــه بر بـــام و در تا کـــــی روی در خـــانه پر نطـــق زبان را تـــرک کـــــن بیچانه شو بیچانه شو
این گذر را باید دیروز میگذاشتم. تاریح مصرفش گذشته آخه امروز بیست و یکه.
فرض کنید استراحت بین دو نیمه بوده هر چند روز پر دغدغه ای بود
جانفــــــــــــــــــــزا
ای عاشقان ای عاشقان هنگام کـــوچ است از جهان/در گوش جـــانم می رسد طبــــــل رحیــل از آسمان
این بانگها از پیش و پس، بانگ رحیل است و جَرَس/هر لحظهای نَفْس و نَفَس ســـر می کشد در لامکان
زین شمـــعهای سرنگـــــون، زین پردههــــای نیلگون/خلقــی عجــب آیـــــد بــــرون، تا غیبها گــردد عیان
زین چــــرخ دولابی تــــــو را، آمد گرانخــــــوابی تو را/فریاد از این عمــــر سبک، زنهـــــــار از این خواب گران
ای دل ســــــــوی دلدار شو، ای یار ســــــوی یار شو/ای پاسبـــــان بیـــــــدار شـــــو! خفته نشاید پاسبان
هر سوی شمع و مشعله، هر سـوی بانگ و مشغله/کامشب جهـــــان حـــــامله، زایــــد جهـــــــان جاودان
تو گِل بــــــدی و دِل شدی، جاهـــل بدی عاقل شدی/آن کو کشیدت این چنین، آن سو کشاند کش کشان
اندر کشاکشهــای او، نــــــوش است ناخوشهای او/ آب اســــت آتــــشهای او، بر وی مکــــــن رو را گران
در جـــــان نشستن کار او، تـــــــــوبه شکستن کار او/از حیلــــــــــه بسیـــــــار او، این ذرهها لـــــــرزان دلان
در کف ندارم سنـــگ من، با کــــــس نـدارم جنگ من/با کس نگیرم تنـگ مــــن، زیرا خوشم چون گُلسِتان
پس خشــم من زان ســـر بود، وز عــــــالم دیــگر بود/این سو جهـان آن سو جهان، بنشسته من بر آستان
بر آستـــان آن کــــس بـــــــود کو ناطـــق اَخــــرَس بود/این رمز گفتـــی بس بــود، دیگر مگــــــو درکش زبان
جانفــــــــــــــــــــزا
سلام
شعر دیگه حرفی برای گفتن باقی نمیذاره جز اینکه
شبحٍ خونم به شدت اومده پایین!!!